ច្បាប់ ២៤ ម៉ោង សម្រាប់ការទិញរបស់

បន្ទាប់ពីបានសម្រេចចិត្តសម្អាត និងរៀបចំរបស់របរឡើងវិញនៅឆ្នាំនេះ ខ្ញុំក៏បានកត់សម្គាល់ឃើញទម្លាប់គួរឱ្យខ្មាសអៀនមួយនៅពេលដល់ដំណាក់កាលត្រូវចុចបង់ប្រាក់លុយ ម្រាមដៃរបស់ខ្ញុំកំពុងតែរង់ចាំចុចលើប៊ូតុង "ទិញឥឡូវនេះ" (Buy Now) ដោយមានអារម្មណ៍រំជើបរំជួល និងសកម្មភាពមួយដូចទៅនឹងពេលដែលកំពុងអូសមើលបណ្ដាញសង្គម Instagram អញ្ចឹងដែរ។ ទោះបីជាកម្មវិធីខុសគ្នា ប៉ុន្តែអារម្មណ៍ដែលចង់ចុចនោះគឺនៅតែដដែល។

ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏បានដាក់ចេញនូវច្បាប់មួយសម្រាប់ខ្លួនឯង។ វាមានប្រយោគតែមួយគត់៖ កំពុងចង់បានអ្វីមួយមែនទេ? ចាំទិញវានៅថ្ងៃស្អែកវិញចឹង!

របៀបដែលវាដំណើរការ

• ឃើញអ្វីមួយហើយ ចង់បានវាភ្លាមៗ មានអារម្មណ៍រំភើបភ្លាមៗ។ ជារឿងធម្មតារបស់មនុស្សយើងតើ គ្មានអីខុសទេ។
• ប៉ុន្តែជំនួសឲ្យការទិញភ្លាមៗ ត្រូវសរសេរវាក្នុង App កត់ត្រា (Note) មួយដាក់ឈ្មោះថា "បញ្ជីរបស់ដែលចង់បាន (Want List)" ដោយដាក់ទាំងកាលបរិច្ឆេទ និងតម្លៃរបស់វាផង។
• ប្រសិនបើកន្លងផុត ២៤ ម៉ោង ហើយ យើងនៅតែចង់បានវាទៀត — ទិញវាទៅ! កុំស្ទាក់ស្ទើអី!
• សម្រាប់អីវ៉ាន់ថ្លៃៗ ត្រូវទុកពេលឲ្យយូរជាងនេះ៖ រូបមន្តរបស់ខ្ញុំគឺ ទុកពេលមួយសប្តាហ៍ សម្រាប់ទំនិញតម្លៃរាល់ $100។

លទ្ធផល បន្ទាប់ពីអនុវត្តបាន ៣ ខែ

បច្ចុប្បន្ន "បញ្ជីរបស់ដែលចង់បាន" របស់ខ្ញុំមាន ៣១ មុខ។ ខ្ញុំបានទិញតែ ៦ មុខប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែក ២៥ មុខទៀត... ស្រាប់តែរលាយបាត់សូន្យ។ ខ្ញុំថែមទាំងចាំមិនបានផងថាពាក់កណ្តាលនៃរបស់ទាំងនោះជាអ្វី បើមិនបានមើលបញ្ជីឡើងវិញ — ហើយហ្នឹងហើយជាចំណុចសំខាន់! អារម្មណ៍ចង់បានគឺជារឿងពិត ប៉ុន្តែវាមិនមែនមកពីរបស់នោះទេ។ វាគ្រាន់តែជាអារម្មណ៍មួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះ។

កម្លាំងចិត្តភ្លាមៗ គឺជាអ្នកលក់ដែលធ្វើការតែ ២៤ ម៉ោងដំបូងនៃវេនប៉ុណ្ណោះ។ រង់ចាំឱ្យគាត់ចេញបាត់ ហើយអ្នកនឹងបានចរចាជាមួយខ្លួនឯងយ៉ាងពិតប្រាកដ។

ផ្នែកដែលគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល៖ ទទួលបានការទិញដូរដែលមានគុណភាពជាងមុន

នេះជាអ្វីដែលខ្ញុំមិនដែលរំពឹងទុក៖ របស់ ៦ មុខដែលខ្ញុំបានទិញ? ខ្ញុំស្រឡាញ់ពួកវាខ្លាំងជាងរបស់ដែលខ្ញុំធ្លាប់ទិញតាមអារម្មណ៍កាលពីមុនៗទៅទៀត។ ពួកវាបានឆ្លងកាត់ការពិចារណាយ៉ាងល្អិតល្អន់ពេញមួយថ្ងៃ ដូច្នេះគ្មានអារម្មណ៍ស្តាយក្រោយ គ្មានការយកទៅបោះចោល ឬទុកចោលក្រោយពីទិញរួច។ ច្បាប់មួយនេះ មិនត្រឹមតែជួយឱ្យយើងជ្រើសយករបស់ឥតប្រយោជន៍ចេញនោះទេ — វាថែមទាំងបង្កើនតម្លៃនៃទំនាក់ទំនងរបស់អ្នក ជាមួយរបស់ដែលអ្នកបានទិញពិតប្រាកដទៀតផង។

ហេតុអ្វីបានជាវាប្រសើរជាងការកំណត់ថវិកា (សម្រាប់រូបខ្ញុំ)

ការកំណត់ថវិកា (Budget) គឺជាច្បាប់ទាក់ទងនឹងប្រាក់ ក៏ប៉ុន្តែខួរក្បាលរបស់ខ្ញុំតែងតែប្រព្រឹត្តទៅលើវាដូចជា "ចៅហ្វាយនាយ" ដែលត្រូវតែរកល្បិចយកឈ្នះឲ្យបាន។ ច្បាប់ ២៤ ម៉ោងនេះ មិនមែននិយាយអំពីលុយកាក់ទាល់តែសោះ — វាគឺជារឿងនៃ "ពេលវេលា" ហើយពេលវេលាគឺជាអ្វីដែលអារម្មណ៍ជ្រួលជ្រើមមួយភ្លែត មិនអាចកែបន្លំបានឡើយ។

ការកំណត់ថវិកានិយាយថា៖ "អ្នកមិនអាចទិញវាបានទេ"។
ឯច្បាប់នេះនិយាយថា៖ "អ្នកអាចទិញវាបាននៅថ្ងៃស្អែក"។
មិនដឹងយ៉ាងម៉េចទេ ប៉ុន្តែវាជាការសន្ទនាពីរដែលខុសគ្នាស្រឡះ!

ចំណាយដើមទុនសរុប៖ Note ក្នុងទូរស័ព្ទមួយ។
លុយសរុបដែលសន្សំបានរហូតមកដល់ពេលនេះ៖ ល្មមនឹងទិញកាហ្វេឡាតេទឹកកក ផឹកបានមួយខែយ៉ាងរីករាយ។

ចូលចិត្តអត្ថបទមួយនេះទេ? វាត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយមានការជម្រុញពីកាហ្វេរបស់ខ្ញុំ (មិនមែនខ្ញុំញៀនកាហ្វេទេ តែអត់កាហ្វេមិនបាន ហិហិ)។ អ្នកអាចប៉ាវកាហ្វេមួយកែវបន្ទាប់បានណា ☕